Γράφει η `Ιρις Κρητικού

11s4f1 thumb large

Παρακολουθώ εξ ανέκαθεν ευλαβικά τις εκπομπές του Γιάννη Ευσταθιάδη στο Τρίτο Πρόγραμμα.
Τις τελευταίες αυτές εβδομάδες παρακολουθώ προσηλωμένη το συγκινητικό και έξοχο αφιέρωμά του για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και θέλω συνεχώς να κλάψω.

Σήμερα μιλά για το ένα εκατομμύριο Εβραίους που πέθαναν στο Άουσβιτς. Για τους 8.000 που κατά την κορύφωση της φρίκης πέθαιναν εκεί κάθε ημέρα. Ακούω μια υπέροχη γερμανόφωνη μελωδία ενός γερμανοεβραίου συνθέτη που άφησε εκεί την τελευταία του φωνή, ακούω το γερμανόφωνο νανούρισμα μιας τσέχας μουσικού που άφησε κι αυτή εκεί την τελευταία της πνοή:
«Κοιμήσου κοιμήσου, μη φοβάσαι τη νύχτα…».

Κι ύστερα μια προσευχή για όλους τους νεκρούς του Άουσβιτς, ένας σπαρακτικός θρήνος βασισμένος σε μια παλιά πολωνική μελωδία.

Κι ύστερα η ιστορία του καλλονού γιατρού Mengele που έβαλε τις κρατούμενες να ράψουν εκθαμβωτικά κοστούμια στα μέτρα των νάνων που έφερε εκεί με τρένο, των νάνων που έβαλε να τραγουδήσουν σε μια συναυλία και που μετά οδήγησε στον θάλαμο αερίων.

57882528 1251258031703714 1084094709523021824 nΚαι ξαφνικά ξέρω, ξέρω πως όλα αυτά είναι γραμμένα και για εμάς, τους Ευρωπαίους του Μαρτίου του 2020.

Τι μας διδάσκει η ιστορία;

Τι μας κληροδοτεί αυτή η τέχνη που τραγουδά ενώ ξεψυχά;

Αυτή η εξομολογητική τέχνη που και σήμερα μας κρατά λίγο νηφάλιους;
Τι είναι πιο σημαντικό από το μικρό εκείνο θριαμβικό ψίχουλο της συμπονετικής καθημερινότητας που στα όνειρά μας εξακολουθεί να φτερουγίζει;
Τι είναι πιο σημαντικό από τη συμπόνια και τη φιλία και την αγάπη για τους άλλους;

Θα ξαναπερπατήσουμε, εύχομαι μια μέρα κάτω από τους λεμονανθούς του Sorrento, όπως τέτοιες ημέρες εναν μόλις χρόνο πριν.

Θα γυρίσουμε στη Βενετία για να δούμε τα καινούρια δελφίνια.

Θα επιστρέψουμε στο Βερολίνο για να φιληθούμε κάτω από τις φυλλωσιές.

Θα επιστρέψουμε στο Παρίσι για να ρίξουμε μια πεντάρα και να κάνουμε μια ευχή στην Pont Neuf.

Θα επιστρέψουμε στο Λονδίνο και στο Εδιμβούργο για να πάμε βαρκάδα στο πάρκο, για να πιούμε τσάι μετά τη βροχή.

Θα περπατήσουμε ξανά στην Αθήνα και κάτω από τον ίσκιο της Ακρόπολης, ίσως να πάρουμε τα πράγματα του οίκου μας και της Ευρώπης μας ξανά από την αρχή…

Ίσως…

58684846 1252090828287101 2862115052993904640 n

 Οι φωτογραφίες είναι από το περσινό ταξίδι της`Ιριδας Κρητικού στο Sorrento