Κορονοϊός: Τι είναι η «οικονομία του ντόνατ» που θέλουν να υιοθετήσουν στο Άμστερνταμ;

Το διαβάσαμε εδώ 

Διανύουμε την πανδημία του κορονοϊού και οι ηγέτες των διάφορων κρατών πολύ θα ήθελαν να έχουν μια κρυστάλλινη σφαίρα που θα τους βοηθήσει να διαχειριστούν το μέλλον της «οικονομικής υγείας των σπιτιών τους». Η μαγεία δεν μπορεί να βοηθήσει – αλλά ίσως μπορέσει να βοηθήσει ένα ντόνατ!

Η πόλη του Άμστερνταμ αυτή την εβδομάδα αποφάσισε επισήμως να αγκαλιάσει αυτό που αποκαλείται «το μοντέλο των ντόνατς». `Ενα πλαίσιο για την αειφόρο ανάπτυξη που δημιουργήθηκε από την οικονομολόγο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κέιτ Ράουορθ. Με την υιοθέτηση αυτού του μοντέλου, που προσπαθεί να εξισορροπήσει τις ανάγκες των ανθρώπων χωρίς να βλάψει το περιβάλλον, η πόλη ελπίζει να βγει από την μάχη με τον Covid-19, έχοντας έναν νέο σκοπό.

Η πρωτεύουσα των Κάτω Χωρών είναι η πρώτη πόλη στον κόσμο που δεσμεύεται να ακολουθήσει το συγκεκριμένο μοντέλο.

Σε συνέντευξή της στην Guardian, που δόθηκε πριν από την ανακοίνωση της απόφασης, η αναπληρωτής δήμαρχος του Άμστερνταμ, Marieke van Doorninck, δήλωσε πως πιστεύει ότι το μοντέλο θα βοηθήσει την πόλη της να ξεπεράσει τις καταστροφικές συνέπειες του νέου κορονοϊού. Αν η κυβέρνησή της θέλει να ανοικοδομήσει την οικονομία της και να αντιμετωπίσει επαρκώς τις τοπικές κοινωνικοοικονομικές και περιβαλλοντικές ελλείψεις, ανέφερε, τότε η κυβέρνηση δεν μπορεί να επανέλθει στο υπάρχον status quo.

Ως εκλεγμένη της πόλης, η van Doorninck θα βοηθήσει να καθοριστεί πώς θα διαμορφωθούν οι πολιτικές από το νέο οικονομικό μοντέλο.

Το «ντόνατ» δεν θα δώσει απαντήσεις από μόνο του, λέει, αλλά θα προσφέρει έναν νέο τρόπο να εξεταστούν τα προβλήματα και να βρεθούν ενδεχομένως οι απαντήσεις τους.

Στιγμιότυπο 2020 04 13 12.39.40 μμ

Raworth’s 2017 bestselling book, Doughnut Economics: Seven Ways to Think Like a 21st-Century Economist, has graced the bedside table of people ranging from the former Brexit secretary David Davis to the Guardian columnist George Monbiot, who described it as a “breakthrough alternative to growth economics”.( Guardian)

The inner ring of her donut sets out the minimum we need to lead a good life, derived from the UN’s sustainable development goals and agreed by world leaders of every political stripe. It ranges from food and clean water to a certain level of housing, sanitation, energy, education, healthcare, gender equality, income and political voice. Anyone not attaining such minimum standards is living in the doughnut’s hole.

The outer ring of the doughnut, where the sprinkles go, represents the ecological ceiling drawn up by earth-system scientists. It highlights the boundaries across which human kind should not go to avoid damaging the climate, soils, oceans, the ozone layer, freshwater and abundant biodiversity.

Between the two rings is the good stuff: the dough, where everyone’s needs and that of the planet are being met.