Απέκλεισε, τελικά, ο πρωθυπουργός το ενδεχόμενο lockdown, στην Αττική τουλάχιστον, αν ο κορωνοιός διαψεύσει τις ευχολογικές προβλέψεις των ειδικών; Δεν θα το’ λεγα…

Τα «ποτέ μην λες ποτέ», είναι κανόνας απαράβατος στην ζωή –φυσικά και στην πολιτική. Ο Μητσοτάκης, προφανώς θορυβημένος (όπως όλοι μας πλην… ψεκασμένων και μασκοκλαστών) από την ξέφρενη εξέλιξη του ιού σ’ αυτή την δεύτερη φάση της πανδημίας, προέτρεψε διαγγελματικά την κοινωνία, «το δίλημμα είναι αυτοπροστασία ή καραντίνα. Έχουμε καθήκον να επιλέξουμε το πρώτο, έχοντας υπ’ όψη τις συνέπειες της δεύτερης επιλογής…». Και ξεκαθάρισε ότι «η καραντίνα, δεν είναι η πρώτη του επιλογή».

Δεν είναι η πρώτη του, αλλά είναι σαφές ότι παραμένει επιλογή, την οποία ευχόμαστε να μην χρειαστεί να ακολουθήσει. Όταν όμως οι επιστήμονες (κάποιοι, εν πάση περιπτώσει…) σου λένε ότι αν ο ρυθμός των κρουσμάτων παραμείνει στα σημερινά επικίνδυνα επίπεδα, αν αυξηθούν οι εισαγωγές στις λίγες ΜΕΘ που είναι ακόμη διαθέσιμες, αν οι θάνατοι πληθαίνουν, τότε δεν είναι απίθανο να ζήσουμε σκηνές αλά Πέργκαμο στην πρώτη φάση της πανδημίας, πρέπει να είσαι ανόητος για ν’ αποκλείεις ένα επώδυνο κοινωνικά και κυρίως οικονομικά lock-down.

Αυτή η ανούσια μικροπολιτική κόντρα που έχει ξεσπάσει μεταξύ αντιπολίτευσης και κυβέρνησης για… το ποιος ευθύνεται περισσότερο για τα αρνητικά δεδομένα εξέλιξης του covid στην χώρα μας, είναι παραπλανητική ένθεν κακείθεν: φταίμε κι’ εμείς, η κοινωνία, όσο και ο κρατικός μηχανισμός. Ξεκάθαρα πράγματα. Κατά την πρώτη φάση της πανδημίας, ο κόσμος φοβήθηκε πολύ. Αυτός ο διάολος, ήταν άγνωστος και κάλπαζε ανεξέλεγκτα θερίζοντας ζωές. Η κυβέρνηση, φοβήθηκε εξ ίσου πολύ και αποφάσισε πρωτοπορώντας χρονικά σε παγκόσμια κλίμακα, να επιβάλλει σκληρά οριζόντια μέτρα. Τα’ αποτελέσματα την δικαίωσαν και την ανέδειξαν σε παγκόσμιο πρότυπο…

Η αλήθεια είναι ότι όλοι μέσα μας (και οι κυβερνητικοί-άνθρωποι κι’ αυτοί στο κάτω- κάτω…) ελπίζαμε σε βαθμό βεβαιότητας ότι το κακό θα περάσει, καλοκαιράκι με ζέστες έρχεται, 18 ώρες το 24ωρο θα βρισκόμαστε σε ανοικτούς χώρους, κουτσά-στραβά θα ξαναπάρει μπρός η οικονομία, θα… κανονικοποιηθούμε βρε αδερφέ!

Χαλαρώσαμε υπέρ του δέοντος, η κυβέρνηση (φυσικά υπό το βάρος της οικονομικής ύφεσης που ενέσκηψε με τα μέτρα) τζόγαρε λίγο περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε, τουρισμός, μαγαζιά ελαφρώς ασύδοτα, έλεγχοι… θερινής ραστώνης και ανοχής. Εμείς, των οποίων ο… τράχηλος τα γνωστά, μπουχτισμένοι ξαμοληθήκαμε κερδίσουμε τον χαμένο καιρό. Και αφεθήκαμε. Αυτό ήταν το λάθος. Κυρίως οι χαλαροί έλεγχοι και η μη επιβολή αυστηρότατων προστίμων. Πολύ θέλαμε;