Ζωή Βλαχοπούλου – η λυρική υψίφωνος. Η πρώτη «Μαντάμ Μπατερφλάι» στην ιστορική παράσταση της 25ης Οκτωβρίου 1940.

Γράφει η δημοσιογράφος – ερευνήτρια Χριστίνα Φίλιππαe8a00db813525166fa18d7057ae3da63

 

Η Ζωή Βλαχοπούλου, είναι η λυρική υψίφωνος που στις 25 Οκτωβρίου 1940, δύο μέρες πριν την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου,  πρωταγωνίστησε στην εναρκτήρια παράσταση της «Μαντάμ Μπατερφλάυ» στην Αθήνα,  με την οποία η Λυρική Σκηνή (νεοσύστατο λυρικό τμήμα του Εθνικού Θεάτρου), εγκαινίαζε τη χειμερινή της περίοδο με ερμηνεύτρια στον ομώνυμο ρόλο τη σπουδαία υψίφωνο. Στην παράσταση εκείνη  ήταν παρόντες όλος ο «καλός κόσμος» της εποχής, η κυβέρνηση του Μεταξά, ο ίδιος ο δικτάτορας, ο βασιλιάς Γεώργιος με την οικογένειά του, η ηγεσία της ιταλικής πρεσβείας, ενώ προσκεκλημένος της κυβέρνησης παραβρέθηκε στην παράσταση και ο γιος του Πουτσίνι, Αντώνιο, με τη σύζυγό του. Το επόμενο βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, προς τιμήν του ζεύγους Πουτσίνι η ιταλική πρεσβεία έδωσε θερμή και μεγαλοπρεπή δεξίωση, στην οποία είχε προσκληθεί μαζί με την διοίκηση του ιδρύματος, και  τους δύο θιάσους, δραματικό και λυρικό του Εθνικού Θεάτρου, σχεδόν όλος ο «καλός κόσμος» της προηγούμενης βραδιάς.

Ζωή Βλαχοπούλου υψιφωνος ΦιλοθέηΠοια ήταν η Ζωή Βλαχοπούλου

Η Βλαχοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914 ή κατ άλλες πηγές το 1917. Έζησε στη Φιλοθέη. Ήταν η μοναχοκόρη δύο σπουδαίων επίσης λυρικών μονοδών, του βαθύφωνου Μιχάλη Βλαχόπουλου και της υψιφώνου Ελένης Θεοδωρίδου-Βλαχοπούλου.

Σπούδασε πιάνο στο Εθνικό Ωδείο και πήρε δίπλωμα το 1933 και φωνητική στο Ωδείο Αθηνών με καθηγήτρια την Ελβίρα ντε Ιντάλγκο (που στο μέλλον θα γινόταν η δασκάλα της Μαρίας Κάλλας), απ όπου αποφοίτησε το 1939 με άριστα παμψηφεί και χρυσό μετάλλιο Ανδρέα και Ιφιγενείας Συγγρού. Αμέσως προσλήφθηκε ως μονωδός στην νεοσύστατη Λυρική Σκηνή του Εθνικού/Βασιλικού Θεάτρου στην οποία υπήρξε μόνιμη μονωδός επί 27 χρόνια.

Βλαχοπούλου Μπατερφ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ 28 10 1940 Βλαχοπούλου Μπατερφ ΕΣΤΙΑ 26 10 1940Συμμετείχε στην εναρκτήρια παράσταση του θεσμού ως Αντέλε στην όπερα Η Νυχτερίδα (5/3/1940) και πρωταγωνίστησε στην εναρκτήρια παράσταση της Μαντάμ Μπατερφλάυ αρχικά στη Θεσσαλονίκη στις 4 Σεπτεμβρίου 1940  και κατόπιν στην Αθήνα 25 Οκτωβρίου 1940.

Μέχρι το 1967 που αποχώρησε από τη σκηνή, τραγούδησε βασικούς ρόλους σε 32 όπερες και οπερέτες, σε εκατό περίπου αναβιβάσεις και αναβιώσεις. Τραγούδησε στις πρώτες παρουσιάσεις σημαντικών έργων από την ΕΛΣ: Μαντάμα Μπαττερφλάι (1940), Η Απαγωγή από το Σεράι (1941), Τα παραμύθια του Χόφμαν (1945-46), Μποέμ (1947-48), Ντον Πασκουάλε (1949-50), Οι γάμοι του Φίγκαρο (1952-53), Έτσι κάνουν όλες (1958-59), Φάουστ και Ένας χορός μεταμφιεσμένων (1959-60), Το ελιξίριο του έρωτα (1962).

Διακρίθηκε ιδιαίτερα ως Μαντάμα Μπατερφλάϋ και Μανόν.

Εμφανίστηκε επίσης σε ξένες όπερες: Άγκυρα (1946), Κωνσταντινούπολη (1950), Ζάγκρεμπ (1956), Βελιγράδι και Μόσχα (1956). Συμμετείχε στο Φεστιβάλ του Γκλάιντμπορν, όπου υποδύθηκε τον Έρωτα στην όπερα Ορφέας και Ευρυδίκη δίπλα στην Καθλήν Φερριέ (1947).

Σώζονται αρκετές ηχογραφήσεις της: Ορφέας και Ευρυδίκη (Φεστιβάλ του Γκλάιντμπορν 1950), Φιντέλιο (Φεστιβάλ Αθηνών 1957) κ.α.

(Κάτια Καλλιτσουνάκη-παραγωγός 3ου προγράμματος).

Μπατερφλαυ ΤΥΠΟΣ 26 10 1940Πέθανε στην Αθήνα το 2001. Την ίδια χρονιά η Λυρική Σκηνή, κατά τη χειμερινή καλλιτεχνική περίοδο, ανέβασε ως πρώτη παράσταση την “Τραβιάτα” του Βέρντι στο πλαίσιο εκδηλώσεων διεθνώς για τα εκατό χρόνια από το θάνατο του. Οι παραστάσεις της «Τραβιάτα», ήταν αφιερωμένες στη μνήμη της σοπράνο Ζωής Βλαχοπούλου.

Χριστίνα Φίλιππα – Η Μαντάμ Μπατερφλάϋ και το ΟΧΙ του 1940