Διαφήμιση

Θάνος Οικονομόπουλος/Κι όμως, κ.κ. Κιμούλη και Σπυρόπουλε, δικαιούνται διά να ομιλούν!

Φυσικά, οι κ.κ. Κιμούλης και Σπυρόπουλος δεν είναι Κλίντον. Αλίμονο…

Ο Μπιλ Κλίντον δεν διανοήθηκε ούτε προς στιγμή να πάρει ασφαλιστικά μέτρα, πόσω μάλλον να απειλήσει τη Μόνικα Λεβίνσκι για τις «λεκιασμένες» καταγγελίες της, καθώς επίσης και τα ΜΜΕ που τις αναπαρήγαγαν. Ξεφτιλίστηκε, και, για να αποφύγει την ατιμωτική παραπομπή, παραδέχθηκε δημόσια την «απρεπή σχέση» με τη νεαρά.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, που οι αυριανικές χυδαιοφυλλάδες (και όχι μόνο…) τον είχαν κρεμασμένο στα μανταλάκια με χυδαιότητες και φωτομοντάζ εναντίον του και της συζύγου του, το ίδιο. Θα πείτε «αυτοί ήταν πολιτικοί…».
Πάμε, λοιπόν, στη λαμπερή σόου μπίζνες, με τα πάθη και τα μίση της, το ροζ παρασκήνιό της, που το κοινό λατρεύει να κατασπαράσσει και να κανιβαλίζει.

Ο Μπιλ Κόσμπι, ο διάσημος (και κάτοχος Όσκαρ) Αφροαμερικανός ηθοποιός, καταγγέλθηκε από συναδέλφους και συνεργάτες του για σεξουαλική παρενόχληση, βιασμό, κατάχρηση εξουσίας. Σοκ σε ολόκληρη την Αμερική, πρωτοσέλιδο και βασική είδηση σε εφημερίδες και τηλεοράσεις. Πριν ακόμη ξεκινήσουν οι έρευνες και ασχοληθεί η Δικαιοσύνη (που τελικά τον καταδίκασε), το τι αποκαλύψεις και «αποκαλύψεις» είδαν το φως της δημοσιότητας δεν περιγράφεται.

Ο Κέβιν Σπέισι είδε τη χρυσή καριέρα του να καταστρέφεται σε μια στιγμή, όταν κατηγορήθηκε από το αμερικανικό MeToo για παιδεραστία και σεξουαλική κακοποίηση νεαρών ηθοποιών. Ειπώθηκαν αλήθειες, αλλά πιθανότατα και ψέματα.

Ο Τζέφρι Επστάιν, ο αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος, ο «μεγαλύτερος προαγωγός ανηλίκων» στον κόσμο, με πελάτες πρώην προέδρους, μέλη της βρετανικής βασιλικής Αυλής, παγκόσμιους μεγιστάνες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, κατηγορήθηκε για εκβιασμούς και σεξουαλική κακοποίηση, καταδικάστηκε και αυτοκτόνησε στο κελί του. Το σκάνδαλο, που πήρε το όνομά του, διερευνάτο επί χρόνια, και τα όσα ήρθαν στη δημοσιότητα δεν ήταν όλα τεκμηριωμένα, όπως αποδείχθηκε στη δίκη του.

Κανείς από τους προαναφερόμενους, όσο κρατούσε η έρευνα των εναντίον τους καταγγελιών, δεν διανοήθηκε να ζητήσει με εξώδικα από τα ΜΜΕ, κανονικά και «λασπιάρικα», να σταματήσουν να αναφέρουν το όνομά τους και ό,τι έχει να κάνει με αυτούς σε σχέση με τις καταγγελίες. Μπορούσαν; Φυσικά και μπορούσαν, μέχρι τα ΜΜΕ να πετύχουν ακύρωση των εξωδίκων. Δεν το έκαναν, πρώτον επειδή στις δημοκρατικές κοινωνίες η προληπτική λογοκρισία (γιατί περί αυτού πρόκειται) είναι καταδικαστέα και απαράδεκτη, και, δεύτερον, γιατί μια τέτοια αντίδραση κινεί υποψίες για φόβους και «λάκκους στη φάβα».

Οι συγκεκριμένες και στοιχειοθετημένες καταγγελίες της κ. Σοφίας Μπεκατώρου, τα εγκαίνια του «ελληνικού MeToo», έσπασαν το απόστημα και άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου. Δεν ήταν «μόδα», κατά την ατυχή απαξιωτική εκδοχή του κ. Γιώργου Κιμούλη, όταν οι καταγγελίες (ικανού αριθμού συναδέλφων του) επεκτάθηκαν και σε άλλους χώρους και αναμείχθηκε το όνομά του. Όχι για σεξουαλική κακοποίηση, αλλά για παρενόχληση, εκμετάλλευση θέσης ισχύος και εξουσίας.

Στον χορό των καταγγελιών αναμείχθηκε επίσης το όνομα του κ. Κώστα Σπυρόπουλου για μια σειρά από σοβαρότερες παρενοχλήσεις, κακοποιήσεις, κατάχρηση θέσης εξουσίας. Πάλι από πολλές και καταξιωμένες καλλιτέχνιδες. Ανάλογες καταγγελίες επώνυμες έγιναν και για άλλους σκηνοθέτες και προσωπικότητες του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης. Μόνον οι κ.κ. Κιμούλης και Σπυρόπουλος (μέχρι στιγμής…) κατέφυγαν στην «ασφάλεια» των εξώδικων και της προληπτικής λογοκρισίας…

Τεράστιο λάθος τους. Κατ’ αρχήν, προκαλούν καχυποψίες για φόβο μέχρι πανικό. Είναι πολύ ενδεικτική η διαδικτυακή ανάρτηση του συναδέλφου τους κ. Αντώνη Καφετζόπουλου, που κάνει λόγο για «αυτογκόλ από τα αποδυτήρια…». Ετσι θα εκληφθεί, από μεγάλο μέρος της κοινωνίας, ως ύποπτη αμηχανία και ηττοπάθεια…

Και το κυριότερο: σε ποια «ασφάλεια» προσδοκούν οι προσφεύγοντες σε εξώδικα, τη στιγμή που η τεράστια απήχηση και επιρροή στην Κοινή Γνώμη των πέραν παντός προληπτικού ελέγχου «κοινωνικών Μέσων» του διαδικτύου θα κάνουν (ήδη κάνουν…) πάρτι, πιθανότατα κακόβουλα τα περισσότερα; Μπούμερανγκ θα τους γυρίσει, ντόρο και βαβούρα θα προκαλέσουν… Και θα φουντώσουν τους «πικάντικους» υπαινιγμούς, κατά τρόπο… πέραν των εξωδίκων!

Ήταν αναμενόμενο, σχεδόν νομοτελειακό, ότι κάποια στιγμή θα υπερβαίναμε το μέτρο -ένθεν κακείθεν, καλοπροαίρετα ή κακόβουλα. Πέραν του δικαιολογημένου σωρευμένου θυμού, οι υπερβολές, ο αχαλίνωτος ζήλος, προσωπικές ιδιοτέλειες, επικοινωνιακές σκοπιμότητες, καταχωνιασμένοι ανταγωνισμοί, ζήλιες θα ενέσκηπταν και στην ελληνική έκδοση του #MeToo.

Μόνο με σοβαρότητα, ειλικρίνεια, αυτοκριτική και αναγνώριση λαθών και παθών ας ελπίσουμε να περιορισθεί το απεχθές «σπορ».

Και με απόλυτο σεβασμό στις θεσμικές διαδικασίες, όχι με αναθέματα και απειλές…

Διαφήμιση