Διαφήμιση

Μαρία Θηρεσία Καρλότα – Ρόδινη Στάχτη/ Σόνια Ζαχαράτου

Γράφει η Ελένη Πριόβολου 

Δεν είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα με την κλασσική έννοια του όρου, παρότι περνάει από τις σελίδες του όλη σχεδόν η ιστορία της γαλλικής επανάστασης. Κι’ αυτό επειδή είναι γραμμένο από μια ποιήτρια που ξέρει να εισχωρεί στα αθώρητα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης και να μιλάει περισσότερο γι’ αυτά, ώστε ένα βιβλίο με ιστορία να καθίσταται και υπαρξιακό δράμα.
Με τον ηδυσμένο λόγο της Σόνιας Ζαχαράτου, η Μαρία Θηρεσία Καρλότα- κόρη του βασιλιά Λουδοβίκου του 16ου και της Μαρίας Αντουανέτας-μας αφηγείται την τραγική ιστορία της οικογένεια της και αναπόδραστα τη δική της μοίρα. Αρχίζει από τα παραμυθένια παιδικά της χρόνια στις Βερσαλλίες, με την χλιδή, τον πλούτο, τους αυλικούς και τους πρίγκιπες, με φυσικότητα, αφού αυτή είναι η μόνη ζωή που νομίζει ότι υπάρχει. Δεν έχει φυσικά ιδέα ότι στο Παρίσι «τους»-των βασιλέων- υπάρχουν τα υγρά ανήλιαγα στενά των Αθλίων.
Η παιδική της ηλικία περνάει στην αγκαλιά του μυθικού βασιλείου, μέχρι που η επανάσταση του 1789, αλλάζει τη μοίρα της και την σέρνει στους δρόμους της αιχμαλωσίας, της κακοπέρασης και του εν τέλει του θανάτου.
Αντικρίζει για πρώτη φορά τον κόσμο των καταφρονεμένων μαζών του Παρισιού, με τους λερούς και εξαθλιωμένους πολίτες. Τους βλέπει από το παράθυρο της βασιλικής άμαξας, όταν όλη η βασιλική οικογένεια αιχμαλωτίζεται από την επαναστατική κυβέρνηση απομακρύνεται από τις Βερσαλλίες και οδηγείται αρχικά στο παλάτι του Κεραμικού μέχρι να καταλήξει υπό αυστηρή επιτήρηση στον Πύργο του Ναού, όπου είναι και η αρχή του τέλους της ζωής όπως την ήξερε.146285432 470941524285334 8533306745915488648 o
Έτσι η βασιλοκόρη, η χαϊδεμένη από τους γονιούς της, περνάει το κατώφλι της εφηβείας κλεισμένη στον υγρό Πύργο-φυλακή, μέσα στην ανέχεια, τον φόβο από την προσμονή του θανάτου, αλλά και τον σκεπτικισμό πάνω στις αξίες της ζωής, το όνειρο και την ελπίδα. Αυτή της η ιδιοσυγκρασία είναι που τη βοηθάει να μην παραφρονήσει……
Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση ενώ είναι σπαρακτική δεν κραυγάζει ούτε ολισθαίνει σε συναισθηματικές εξάρσεις. Είναι ένας λόγος βαθύς, γεμάτος άλυτα ερωτήματα. Ένα μεγάλο γιατί. Η Μαρία Θηρεσία μας ξεναγεί σε σημαντικές στιγμές της ιστορίας της Γαλλίας. Νύχτα των Ουγενότων, δολοπλοκίες, έριδες και δολοφονίες για τον θρόνο, διαφωτισμό του Ρουσώ, του Βολταίρου και των εγκυκλοπαιδιστών, κόμμα των Ιακωβίνων, επανάσταση και εγκαθίδρυση της Παρισινής Κομμούνας, μαύρη τρομοκρατία του Ροβεσπιέρου και εκτέλεση του βασιλιά, της βασίλισσας και του μικρού τους γιου, αδελφού της Μαρίας Θηρεσίας Καρλότας που έχασε μέσα σε λίγα χρόνια την παιδική της ηλικία και την εφηβεία της.
Και η κατάληξη αυτής της Επανάστασης που πυροδότησε στο μέλλον πλήθος εξεγέρσεων; Θα παραθέσω ένα απόσπασμα από την αφήγηση της ηρωίδας του μυθιστορήματος.
«…. Η κόλαση που είχα βιώσει δεν έπρεπε να μεταφερθεί στους απογόνους μου. Τι θα απαντούσα αν με ρωτούσε το παιδί μου; Πως θα του περιέγραφα όσα είχα περάσει; Πως θα του περιέγραφα τη λέξη άνθρωπος; …… Για ποια δικαιοσύνη και ελευθερία αγωνιζόμαστε και πεθαίνουμε;
Κλείνοντας για δεύτερη φορά-η πρώτη ανάγνωση έγινε στην προηγούμενη έκδοση –το ερώτημα είναι το ίδιο. Που παν οι επαναστάσεις; Τι γίνονται οι επαναστάτες όταν κάνουν κατάχρηση εξουσίας;
Κλείνω με τα λόγια του Βίκτωρος Ουγκώ, όπως μας τα παραθέτει στο βιβλίο η Μαρία Θηρεσία Καρλότα, δια της συναρπαστικής γραφίδας της Σόνιας Ζαχαράτου.
«Η θανατική ποινή είναι το πιο ιδιόρρυθμο και αιώνιο σύμβολο της βαρβαρότητας. Παντού όπου η θανατική ποινή επιβάλλεται χωρίς φειδώ, η βαρβαρότητα κυριαρχεί. Παντού όπου η θανατική ποινή σπανίζει, βασιλεύει ο πολιτισμός…..»Screenshot 2021 03 03 at 11.14.18 AM Σόνια Ζαχαράτου

Διαφήμιση