Η κλιμάκωση της δράσης της 17 Νοέμβρη
Η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη κλιμακώνει τη δράση της τη δεκαετία του 1990, προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στην ελληνική κοινωνία και την αστυνομία. Η αστυνομία έχασε την ευκαιρία να εξαρθρώσει την οργάνωση στα Σεπόλια τον Νοέμβριο του 1991, γεγονός που αποδείχθηκε καθοριστικό για την εξέλιξη της κατάστασης.
Στη συνέχεια, η αστυνομία απέτυχε να συλλάβει μέλη της 17Ν στην οδό Λουίζης Ριανκούρ τον Μάρτιο του 1992, με την επιχείρηση να χαρακτηρίζεται «φιάσκο». Η δολοφονία του Θάνου Αξαρλιάν τον Ιούλιο του 1992 αύξησε την πίεση προς τις ελληνικές αρχές, αναδεικνύοντας την αδυναμία τους να αντιμετωπίσουν την απειλή.
Ένα άκρως απόρρητο έγγραφο της ΕΛΑΣ από το 1991 ανέφερε τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο ως ύποπτο για συμμετοχή στην 17Ν, αλλά οι αρχές δεν κατάφεραν να προχωρήσουν σε συλλήψεις. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, μέλος της οργάνωσης, περιγράφει την κατάσταση λέγοντας: «Ήταν σουρεαλιστική εικόνα, έγινε χαμός έπεσαν σφαίρες, χειροβομβίδες και ο ταξιτζής έλεγε ‘περιμένετε να μαζέψω τις εισπράξεις’».
Η 17 Νοέμβρη χρησιμοποίησε το παράδειγμα της Ελλάδας ως μοντέλο εκπαίδευσης νέων πρακτόρων στο FBI, γεγονός που δείχνει την επιρροή της οργάνωσης και την αναγνώριση της από διεθνείς φορείς. Η αστυνομία τραυματίστηκε σοβαρά κατά την επιχείρηση στα Σεπόλια, υπογραμμίζοντας την επικινδυνότητα της κατάστασης.
Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, αναφερόμενος στις αποτυχίες της αστυνομίας, δήλωσε: «Δεν είδαμε κάτι τέτοιο. Αυτό που ισχύει και έχει βγει, κάποιοι υψηλά ιστάμενοι κατάφεραν να βγάλουν το παντεσπάνι τους από τα μυστικά κονδύλια». Ο Φώτης Παπαγεωργίου χαρακτήρισε την αποτυχία της αστυνομίας ως «τη μεγαλύτερη γκάφα ως τότε».
Η 17 Νοέμβρη συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της τρομοκρατίας στην Ελλάδα, με τις συνέπειες των πράξεών της να είναι ακόμα αισθητές. Οι λεπτομέρειες παραμένουν αβέβαιες, καθώς η έρευνα και οι συζητήσεις γύρω από την οργάνωση συνεχίζονται.
