Η παχυσαρκία αναγνωρίζεται ως χρόνια, πολυπαραγοντική και προοδευτική νόσος. Είναι μια σύνθετη κατάσταση που επηρεάζει τον οργανισμό με πολλούς τρόπους, όπως την αύξηση του κινδύνου για σοβαρές ασθένειες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και το μεταβολικό σύνδρομο.
Το 2023, περίπου 1,54 δισεκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως ζούσαν με μεταβολικό σύνδρομο. Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι ανησυχητική, καθώς η χώρα κατέχει την πρώτη θέση στην ΕΕ στην παιδική παχυσαρκία, με το 16.5% των παιδιών να είναι παχύσαρκα.
Προβλέπεται ότι το 2030 σχεδόν 1 στους 3 κατοίκους της Ελλάδας θα είναι παχύσαρκος, ενώ το 2060 το ποσοστό αυτό θα φτάσει το 75%. Αυτά τα στοιχεία υπογραμμίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και την ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις.
Η αξιολόγηση της παχυσαρκίας γίνεται μέσω του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ), με τους άνδρες να έχουν μέσο δείκτη 37.5 και τις γυναίκες 36. Η περίμετρος μέσης, που είναι 120 cm για τους άνδρες, αποκτά αυξημένη κλινική σημασία, καθώς το σπλαχνικό λίπος συνδέεται με υψηλότερο καρδιομεταβολικό κίνδυνο.
Σύμφωνα με τον κ. Αντώνιο Λέπουρα, «δυστυχώς, η παχυσαρκία συνδέεται στενά με τον σακχαρώδη διαβήτη και το μεταβολικό σύνδρομο». Οι άνδρες με παχυσαρκία έχουν μεγαλύτερη τάση να συσσωρεύουν κοιλιακό λίπος, ενώ οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίζουν γενικευμένη φλεγμονή και αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης.
Η γενετική προδιάθεση φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση του σωματικού βάρους, όπως επισημαίνει η Ζεϊνέπ Πεκέλ, η οποία δήλωσε: «Τα ευρήματά μας ανέδειξαν ενδιαφέρουσες διαφορές στον τρόπο με τον οποίο άνδρες και γυναίκες ανταποκρίνονται στην παχυσαρκία». Ωστόσο, η ίδια προσθέτει ότι «είναι ακόμη νωρίς και τα ευρήματα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθούν και σε άλλους πληθυσμούς ασθενών».
Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για τα συστήματα υγείας διεθνώς, με τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς υγείας να αναζητούν λύσεις για την αντιμετώπισή της.
